Insanlar suskun ,insanlar konuşmuyor,
insanlar öldü, ben ölemedim
Zorlu bir gecenin altından kalktım bugün
Beynimin çatlak damarlarından akan kan
Sessizliğimi ve sözlerimi zehirliyor
Kargaşalarımın güneşi tutulmuş durumda
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Çok anlamlı bir şiirdi severek okudum yolunuz açık olsun tebrik ederim saygılar
Yıkacak suskun şehrinizi
sizin boğuk gördüğünüz o karmaşalarla
Şehrinizi dik tutan o çelikten demirleri
eritecek günlerim var daha................kendine güven " kahramanlık" sayılır.
Yüreklerin en değerli artı'sı....böyle nefesler hayat değiştirir...hayata yön verir.
Değişik kalemler, beğendiğim kalemlerdir. Yüreğinize sağlık sn Melike Çakmak hanım.
Tebrik eder başarılar dilerim, her şey gönlünüzce olsun. Hürmetler, esen kalın.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta