Bilemezsin kim nerede oturur,
Kimi açtır, kimi malı götürür,
Lanet olsun insanlığı bitirir,
Otomatik kapısıyla apartman.
Herkes girer evlerine çekilir,
Dedi kodu tohumları ekilir,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Şiir yazmak kapasite meselesidir... kaleminizin ucunda kelimeler hüngür hüngür
Tebrikler aprtmanı (Açık cezaevi ) ve yaşantısını anlatan değişik konulu bir şiir.
Oldukça ilginç bir konuya çok net bir yorum yapmışsın. Bravo!
Yusuf İPEKLİ
Ali bey,
Aslında pek çok kişinin ağzından işittim apartman hayatının sıkıcılığını,özgürlükleri kısıtlayıp yaşamı çekilmez kıldığını ama şiirini yeni okudum.Güzel bir şiir olmuş tebrik ederim.
Nerde o eski komşuluklar...Şimdi bırakın kapıları çalmayı komşularımızın çoğunu tanımıyoruz bile.Anlamlı ve güzeldi.Kutlarım
Apartman hayatını hakkıyla anlatan bu güzel şiirine ilk 10 puan benden tebrikler dostum. Yüreğin dert görmesin
Selam ve sevgilerimle
Seyfeddin Karahocagil
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta