Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Merhaba,kutlar.başarılarınızın devamını diler,saygı
ve sevgilerimi iletirim.
Dr İbrahim Necati Günay
( www.ultrailan.com )
beğendim
sevgiyle
Rabbin bal arısına vahyetti...“Rabbin bal arısına vahyetti: Dağlarda, ağaçlarda ve onların kurdukları çardaklarda kendine evler edin. Sonra meyvelerin tümünden ye, böylece Rabbinin sana kolaylaştırdığı yollarda yürü-uçuver. Onların karınlarından türlü renklerde şerbetler çıkar, onda insanlar için bir şifa vardır. Şüphesiz düşünen bir topluluk için gerçekten bunda bir ayet vardır.”
Nahl Suresi, 68-69
işte askın özu rabbımın emrıyle olusuyor. yuregınıze saglık çok guzel yazmısınız.
bu güzel şiiri ilk okuyan olmanın mutluluğunu yaşıyorum...:) ben balı hiç sevmem biliyormusun. Senin şiirini çok sevdim ama tıpkı aşkı sevdiğim gibi..:)
aşkı ne kadar güzel balla özdeşdirmişsin. Tebrikler kardeşim
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta