Bir yıldız düştü yüreğime, adı Antonia Thiel,
Şefkatiyle sardı beni, bir anne gibi değil…
İyiliği sessizdi, sözü rüzgar gibi,
Her dokunuşunda can buldu kalbim yeniden.
Ekrem’dim ben, yolumu kaybetmişken,
Bir ışık oldun bana, gecenin en derin yerinden.
Sen ki ellerinle değil, ruhunla iyileştirdin beni,
Bir ömür minnetle anarım, gözlerinde gizli evreni
12.05.2025
Ekrem Parlak
Ekrem ParlakKayıt Tarihi : 12.5.2025 12:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Antonia’nın Işığı




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!