Adını binlerce kez ünledim,
Antibiyotik kokulu, kirli sarı duvarların arasında.
Yalnızlığımı paylaşamamamın o utanç verici ağırlığını taşıyorum şimdi.
Oysa hiç yalnız kalmaz, mutlaka seni anlatacak bir ölümlü bulurdum ben.
Ölümsüz aşkım hatrına
Manasız yalnızlığım için
Beni affet sevgili!




Güzeldi... ;)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta