Bir eylül sabahıydı,
Uyandı baba, sonrada ana.
Umuda yolculuk başlamakta.
Aykın'ım direksiyon başında.
Umutla gideceğiz ana, baba ve oğul.
Yarınlarını kurmak için Aykın'ımın.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta