Antalya ve Öze Dönüş Şiiri - Sadık Kocabaş

ANTALYA VE ÖZE DÖNÜŞ

Gazi’nin baktığı o ulu meydan,
Maviyle yeşilin güldüğü harman.
Cennetten bir parça, dertlere derman,
Dolaşır dünyayı yine dönersin.

Toroslar’dan esen o serin rüzgar,
Gönlünde ne acı bırakır ne zar.
Dünya malı dediğin sadece pazar,
Menzile ulaşıp cana dönersin.

"Şüphesiz dünyanın en güzel yeri",
Söyledi o büyük, o eşsiz beri.
Bırakıp arkada bütün kederi,
Atamın izinden geri dönersin.

Beyhude çağlayıp yorulma boşa,
Güzellik yakışır toprağa, taşa.
Gönlünü kaptırma hayale, düşe,
Gerçeğin kalbinde yöne dönersin.

Lara’da dalgalar vurduğu anda,
Tarihi yaşarsın her bir mekanda.
Huzuru ararsan işte bu yanda,
Gurbeti bitirip hana dönersin.

Sadelik içinde gizlidir değer,
Gözünle bakarsan cennetmiş meğer.
Kederi, kavgayı bırakırsan eğer,
Gönül ocağında gene dönersin.

Portakal çiçeği kokar havada,
Bereket gizlidir yeşil ovada.
Aşk ile kaynayan kutsal yuvada,
Damarda kurumuş kana dönersin.

KALEMSİZ ŞAİR’im sevdamız derin,
Antalya tapusudur her yiğit erin.
Akdeniz rüzgarı vurduğu yerin,
Tozundan toprağından yana dönersin.