ve de ki sen bende yeşile açılan ğamik bir ova gibisin
ve de ki geceleri yatağımızdan geçen o ılık ve Asi nehir, ortasında köprüleri olan bir kentin armağanıydı bize
ve de ki o gece fısıltıları senin değil saçları dökülmüş bir dağın can çekişiydi belki de
ve de ki kör kaldık görmemek için renklerini yenik düşmüş duvarların..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta