ve de ki sen bende yeşile açılan ğamik bir ova gibisin
ve de ki geceleri yatağımızdan geçen o ılık ve Asi nehir, ortasında köprüleri olan bir kentin armağanıydı bize
ve de ki o gece fısıltıları senin değil saçları dökülmüş bir dağın can çekişiydi belki de
ve de ki kör kaldık görmemek için renklerini yenik düşmüş duvarların..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta