Ansızın iki satır Şiiri - Nilsu Güleş

Gün içinde aklımı karışlar, sana söylemediklerim,
Utandığın her yerinden öpsem, geçer mi?
Saçlarını savur yüzüme.
Korktuğun her kapıyı açalım, söz veriyorum ki el ele.
Kaşındaki yara izi ya da mükemmeliyetçiliğin.
Fark etmez, biliyorum öpsem de geçmez ama bi nebze yumuşasa kafi.
Başar ya da başarama, alnından öpüversem dalga dalga yağan kaygının önünde bi korkuluk olabilir miyim?
Bir deniz feneri? Ya da sıcak çikolata sadece.
Tüm yaralarını keşke ben öpüp iyileştirebilsem,
Ancak sen öpersen iyileşebilirler günbegün, adım adım, bilirim.
Belki sana o adımı atman için kucak açabilirim,
Belki sizi tanıştıran ben olabilirim, belki de sadece iki espri patlatıp gerginliği dağıtabilirim.
İşte beni böyle sevmeni isterdim.