Sana güvercin telaşıyla geldim
Ki ölecektim ansızın
Kanat çırptığım karanlıklardı hep
Gözlerinin yumulduğu vakit
Ansızın gülüm ansızın
Çıkabilir kapı aralıklarından ölüm
Gözlerimdeki mezarlığa gömebilir hayalini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta