Takvimlerden yapraklar yavaş yavaş düşerken
Saçlarıma beyazlar sarılıyor ansızın
Yokluğun hançer gibi yüreğimi deşerken
Yüreğim yollarına seriliyor ansızın
Bir tenhada ellerim tutunca ellerini
Seyahate çıkıyor aklım,görünce seni
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta