Ansızın kapıldım yine mazinin tuhaf duygusuna.
Bayılırdık tandırdan yeni çıkmış tazecik köy ekmeğinin mis gibi tüten buğusuna.
Doyamazdık çoban çayının tadına, renginin kızıl koyusuna.
Hasretler ağır basardı özlem dolu sohbetlerin konusuna.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta