Yirmi mayıs umutlarımın son kapısıydı
Varıp açıverdim önüme çıktı merdivenler
Denedim birazcık başaracağımı sanarken
Sonuncu basamaktan düştüm geriye
Ansızın.
Tüm imkanların sırt çevirdiği an
Yeşil bir ışık belirdi limandan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir iki nefeslik yolum kalmıştı ki
Oda demir aldı
Ansızın. dİZELERİNİZİ HARİKA BULDUM. Arkadaş sayfama ekliyorum. Kutlarım.
süpriz ayrılık. kalkeme sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta