Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim...
Sen, ukalaca fazla bağımsız...
Kuzey ülkeleri gibisin...
Düşmeden elden ayaktan...
Beni biraz sevebilir misin...
Elden ayaktan düşmeden herkes gerçek sevgiyi doya doya duya duya tatmalı...
Güzel çok tatlı bir şiir
Tebrikler
Değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim...
Çok beğendim tebrik ederim Şubat Türkay
.
.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta