Anne denince: fırtınalar kopar, yüzüme eser.
Anne denince: taşlar parçalanır, yüreyimi ezer.
Anne denince: şimşekler çakar, beynime düşer.
Anne denince: gözlerim dolar, yaşlar iner.
Ah annem nerdesin? Çok ama çok özledim.
Daha ufaktım “anne anne” diye ağladım.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Yürek sesiniz hiç susmasın.
Ne kadar ince ve naif bir davranış.
Rabbim huzurunuzu daim kılsın.
Ne mutlu o Anneye ki evladı emin ellerde.
Nurlar içinde yatsın Annelerimiz.
okurken çok duygulandım.. Allah gani gani rahmet etsin annemize.. yüreğinize sağlık anlaşılır bir şiir yaratmışsınız kardeş..
SaygıLar
okurken çok duygulandım.. Allah gani gani rahmet etsin annemize.. yüreğinize sağlık anlaşılır bir şiir yaratmışsınız kardeş..
SaygıLar
Gönül dostum, şiirinizi okudum Gönlüne sağlık. Yeni şiirlerinizi bekleriz.
Selamlar.
İsmailoğlu Mustafa YILMAZ
Okula gittim saçımı tarayanım yoktu
Beslenme çantam hep boştu.
Arkadaşlarım “anne” dedikçe hep içim coştu
Hasta oldum hep seni sayıkladım be Anne!
:(((
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta