Anne,
adını anınca odanın duvarları yumuşuyor,
sanki taş değil de hatıra örülü.
Bir sesin vardı ya,
geceyi uyutan, gündüzü kaldıran…
Ben şimdi o sesin suskunluğunda büyüyorum.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta