Anne,
adını anınca odanın duvarları yumuşuyor,
sanki taş değil de hatıra örülü.
Bir sesin vardı ya,
geceyi uyutan, gündüzü kaldıran…
Ben şimdi o sesin suskunluğunda büyüyorum.
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta