Anne,
adını anınca odanın duvarları yumuşuyor,
sanki taş değil de hatıra örülü.
Bir sesin vardı ya,
geceyi uyutan, gündüzü kaldıran…
Ben şimdi o sesin suskunluğunda büyüyorum.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta