Pazartesi günü geldin evine.
Tutamadın yavruların eline,
Demedin bizlere hiç bir kelime.
Bizlere ne oldu bilemiyorum.
Mevlam yazdı bunu silemiyorum.
Çocuklarını çok seviyordun.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




çok şekilsel bir şiir olmuş fakatyaşadığı duyguları bir insan olarak anlıyorum tabi yaşamın gerçekliğini de görmek gerekir.
tşkler
anne...
ne denir bilemiyorum, anne ve çocuk üzre olan her acı acımızdır... size anneninzin dilediği, istediği gibi bir yaşam diliyorum güzel şiirinizi paylaştığınız için...
hoşça kalın
İçi acıtıyor,başka türlüsüde mümkün değildir elbet.Lakin hayat böyle...Sevgiler duyarlı yüreğinize.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta