Annesiz Çocuk gönlüm Şiiri - Hamdi Oruç

Annesiz Çocuk gönlüm

Önce ilahilerin güneşi doğmalıydı sokağıma....
Gurbet merdiveninde acı otlarla beraberim
Tarlasından savrulan buyday tanesiyim değirmen sokakta
Göçmen kuş olmak güzeldi ama kanatşarım yok...
Zehirli otları ayıklayın anneler mutfakta
Çocukların mideleri zil çalarken
Seslere renkler yapıştırmak ne güzel
Sabah ezanları okunurken...
Değirmen sokakta gönlüm değirmenin dişlerinde
Annesiz çocuklarla yarışıyor
Ah annesiz çocuktur gönlüm koca bir şehirde

Annesiz de kaldı Çocuk gönlüm
Şu yaşam zalim
Asrım zalim
Ağlıyorum gönlüme yıllar yılı
Eli yüzü kirliydi
Secdesizdi
Annesizdi çocuk gönlüm
Yıllar yılı
Güneş diye fidan kadar ağladı
Nasıl büyüsün fidan...

Kalabalık bir şehrin unutulan köyüdür gönlüm...
Annesiz de kaldı çolaktı çocuk gönlüm
Asrım çok zalim
Baharı da yok

Şu yaşam zalim
Perdeler kalktıkça
Vardım secdeye
Dünya gurbet...
Gördükçe
Vardım secdeye
Gönlümde hasret ateşi
Yandıkça vardım secdeye...
Alnımda bir at koşusu var ışığa şimdi
Yunus’un ilahileri çivilenin dilime

Gecenin savaşı var çocuk gözlerinde gönlümün
Savaşı var güneşin yeşil ağaçlarda
Asrım zalim
Yunus’un ilahileri çivilenin dilime
Annesiz çocuk gönlüm
Aşksız kaldı güneşsiz kaldı gönlüm
Derelerde denizlere özlem...
Dağlar kıyamda
Bulutlarda dağlara selam hali

Bahar ağlasın hala boş bir leylek yuvası
Ben söğüt ağacıyım kuruyan derenin
Yunus’un ilahileri çivilenin dilime
Şu yaşam zalim
Aşksız kaldı gönlüm
Annesizdir çocuk gönlüm
Nerede annesi
Yıllar yılı

Bulut ağlasın yağmur duasında kuş çığlıkları
Bir dağ kuşuyum seccadelerde çığlıklarım
Şu yaşam zalim
Asrım zalim
Ağlıyorum gönlüme yıllar yılı
Binlerce ömür...
Perde perde yansa gönlüm
Yunus’un ilahileri çivilenin dilime
Secde secde alnım koşsa ışığa...
Annesizdir çocuk gönlüm
Yıllar yılı

Ben ağlamayayım da kimler ağlasın
en çok da bana zalimsin asrım
Savaşları kaybetmiş komutanın duvara asılmış silahıyım
Bir çınarım fırtınaların avucuna dallarını çaldıran
Şu karanlık asır avucuna almış gönlümü
Güneşsiz şimdi çınar fidanı gönlüm
Ve aşksızdır yıllar yılı gönlüm
Aşktır bulutu ağlatan

Şu yaşam zalim
Asrım zalim
Annesi nerede çocuk gönlümün
Aşk tutmadı elinden
Yıllar yılı

Bir denizim maviliğini arayan
Yunus’un ilahileri çivilenin dilime
Şu yaşam zalim
Ağlıyorum gönlüme yıllar yılı
Annesiz bir çocuk
Nasıl ağlarsa öyle ağlar
Gel der İmdat der anne der..
Annesiz çocuktur gönlüm

Bir çiçeğim kokusu kendinde gizli
Yunus’un ilahileri çivilenin dilime
Annesizdi çocuk gönlüm
Yıllar yılı
Asrım zalim
Camilerin beyaz güvercini
Can gönül ustası
Dedim gönlüme binlerce kez:
Yandıkça yan gönlüm
Çünkü bir gurbet burası...
Oyuncaklarını kır gönlüm
Gönlümde dağ sevgileri Yunusların Mevlanaların şimdi
Yunus’un ilahileri çivilenin dilime
Yandıkça yanacak gönlüm
Işığa yolcu olsam ömrümce

Ortadoğuyla yarışıyor bomba yemekte gönlüm
O nükler yiyen Japonyam...
Zehirli otların cahili o
Bir dere olsun denize erişmeye çırpınan
Aşksız şu dünyada
Kuru dal olmasın o ,yeşillik kuşu uçmuş bir dal
Annesiz çocuk gibi gözleri yaşlı yaşıyor değirmen sokakta
Toprağına yağmur olduğum tarlaları köyümün tutun onu
Gökleri yıldız kuyusu olan köyüm var benim