Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ne olursa olsun annelerin yeri bir başka, sığınacak liman en kuytu köşe ve güzel güven insana....Anneye şikayet ettiğin herşeyi sen kendin seçmiyormusun??ve bu seçimler eğriyi doğrudan ayırmıyor mu? hayat bir bütün eksi ve artı üzerinde denge gerektiren bir yol....Dilerim ayırmasın Allah.......tebrikler...Kısa öz ama ne anlattığını bilen şair gönlüne sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta