uzak şehrin yalnız kalan insanlarıydık.yetim bırakıldı gençlik yıllarımız.
acınmadık acıtmadık kimseyi.kimsenin gözü gözünde değildi çoğu gözlerini kaybetmişti.
ağladım bir akşam üstü
ormanda ki kısraklarla koştuk bir ömür boyu
kimsenin hayatını dinlemeden yaşadık
hepimiz suçluydu hepimizin hayat denilen hapisanade
sabıkası vardı...hepimiz bir o kadar çocuk bir okadar yetişkin bir o kadar korkaktık ve ummadığınız kadar atılgandık.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta