Karanlık gecelerde bir yıldız gibi parlayan,
Zorluklarla dolu bir hayatı göğüsleyen,
Sen, annem, acının en derinlerinde,
Şefkatinle sardın tüm yaralarımızı.
Çocuk yaşta yetim kalan,
Sonsuz acılar içinde bir ömür tüketen,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.



