Annemin Köyü Şiiri - Asaf Dolunay

Her baharda yeşile boyanır dağı, taşı;
Çayırlarında açar sarı sarı papatyaları.

Yaz ortasında mor koyun gibi yatar:
Koru’nun tepesinde korungaları.
Gözelerinden soğuk serin suları akar,
Derelerinde yüzer kırmızı benekli alabalıkları.

Ayırt edilmez ağası,beyi; yoksulu,fakiri:
Her dem odalarında ağırlanır misafirleri.

Kış gelince lapa lapa karları gökyüzünde süzülür.
Dağında, deresinde ağaçları beyaz gelinliğe bürünür.

Kara bağırlı toprağında yatar:
Dede Korkut misali bilge dedeleri,
Gönül yolunda rehber olmuş derviş gönüllü, yufka yürekli erenleri,
Hak yolunda can vermiş nice şehitleri…