Emsalsiz bir gülüş kaplıyor çehremi
hiç bilmediğim nidan hala kulaklarımda hiç duymadığım kokun ilk günki gibi burnumda
Ürkek utangaç bir edayla saklıyorum seni içimde
yanımda olamasan bile anne
insanoğlu bir kere düşmeyegörsün tahammüllümün kalmadığı gecelerde sensizliğin gölünde açılan dingin bir gülsün
gözyaşlarım en güzel rüyalarımda akmıyor artık her gece rüyalarımın ziyaretçisi sensin
yokluğun beni üşütmüyor anne
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




çok güzel yazmışsınız yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta