Emsalsiz bir gülüş kaplıyor çehremi
hiç bilmediğim nidan hala kulaklarımda hiç duymadığım kokun ilk günki gibi burnumda
Ürkek utangaç bir edayla saklıyorum seni içimde
yanımda olamasan bile anne
insanoğlu bir kere düşmeyegörsün tahammüllümün kalmadığı gecelerde sensizliğin gölünde açılan dingin bir gülsün
gözyaşlarım en güzel rüyalarımda akmıyor artık her gece rüyalarımın ziyaretçisi sensin
yokluğun beni üşütmüyor anne
yatağımla yorganım kalbimde sevgilisin
Kayıt Tarihi : 19.7.2012 14:00:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)