Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Şimdi, sevinçlerimizin kapısı Meriç Sokağı’nda
evimizin avlusu ıssız… Kimsesiz… Annesiz…
Tire’de, defnelerin, yeşilin ve kokunun içinde
yatıyor Yunus Emre gülü,
acıların sevinçleri yenemediği…
Aklımda annemin defne kokan gözleri…
tebrikler.
yüreğinize sağlık...
Şimdi öğrendim. Demek Hıdırellez sabahları yastığına fesleğenler,çiçekler koyan, Yunus ilahileri söyleyen o teyzeyi kaybettik...Huzur içinde uyusun ...Ne mutlu ona, ardından böyle güzel bir şiirle uğurlanan kaç anne vardır şu yeryüzünde?
Hoşçakal çiğ damlası...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta