Annemin bahçesi vardı,
pembe cumbalı
bir ev
yola bakardı...
Annemin bahçesi vardı,
her mevsim
çiçek kokardı...
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




çok hoş. İnsanın yüreğine cup diye oturan bir final.Kaleminize sağlık
annem olsa da bahçeyi sulasa keşke yine..
..tam anlam da bir çevreçi şiiri ve aynı zaman da bu bahçeyi bir anne düzenlemesi şiire daha anlam katmış,
ve örnek bir tavır sergilenmiş tebrikler Hasan Öztürk
gerçekten çoooook iyi yüregine sağlık nurcan abla
harika bir şiir..eline kalemine sağlık...
Çok güzel ama çok.Elinize sağlık.
Peşin yazılmış bir duygu ama şiir çok güzel olmuş...
Tebrikler Sayın Nurcan Göksel
Şimdi
o bahçede
acı, acı kokan karanfiller
boynu bükük
menekşeler kaldı....çok güzel...saygımla
çok güzeldi, yüreğinize sağlık
Annenizin bahçesinde ben de yer almak isterdim, karanfiller ve menekşeler öksüz kalmasın, boynu bükük büyümesin diye sürekli sular, annen kadar olmasa da şefkat göstermeye çalışırdım..
başımız sağ olsun..
Bu şiir ile ilgili 21 tane yorum bulunmakta