Şafaklar saydı parmaklarım
devrialem yürüyüşlerde adım adım...
Koşup yetişemez geçmişe ayaklarım.
Cümlemiz cümle yerde kaldık.
Kardeşlerimin eli ellerindeydi Anamın. .
Göğün sonsuzluğunu toprak diye avuçladım.
Annem gitgi sonsuzluğa!
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta