Şafaklar saydı parmaklarım
devrialem yürüyüşlerde adım adım...
Koşup yetişemez geçmişe ayaklarım.
Cümlemiz cümle yerde kaldık.
Kardeşlerimin eli ellerindeydi Anamın. .
Göğün sonsuzluğunu toprak diye avuçladım.
Annem gitgi sonsuzluğa!
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta