Annemsiz ikinci anneler günü...ne tuhaf...sanki annem gitti dünyadan da bütün anneler gitti ve anneler günü diye bir şey kalmadı...8 mayıs pazar gününün anneler günü olduğunu duyunca reklamlardan, hatırlıyorum...
dünyaya gözlerimi açtığmda ilk gördüğüm o şefkat perisi beni kucağında dünya ile tanıştırdığı gibi sanki gözlerimi sonsuz dünyaya açarken de beni orda karşılamak için gitti diyorum...ama keşke birlikte uçabilseydim onunla sonsuzluğa...ben onsuz nasıl giderim...o yolculukta kim bana rehberlik edecek kim beni kanatlarının altında koruyacak şimdi...ellerini tuttuğumda bedenim sanki tekrar yaşam enerjisiyle dolardı...annem enerjim bitti...boğuluyorum...beni de al yanına...her yerde her şeyde yokluğun yankılanıyor...çok özledim...hadi aç kollarını ve sımsıkı sar beni...
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta