Aklım erdiğinde çocuktum Annem
Daha karanlıktan korkar yanlız yatamazdım
Ellerini tutar sıcaklığında güven duyardım
Huzurmuş O sonradan öğrendiğim annem
İlk öğretmenim sendin annem
O sıcak yanma sobada
Yemek yakmasın ağzını
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta