Aklım erdiğinde çocuktum Annem
Daha karanlıktan korkar yanlız yatamazdım
Ellerini tutar sıcaklığında güven duyardım
Huzurmuş O sonradan öğrendiğim annem
İlk öğretmenim sendin annem
O sıcak yanma sobada
Yemek yakmasın ağzını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta