cevaplayamadığım sorulardan sakınarak
yeniden büyütüyordun beni
tedirgin gözlerimi her eğdiğimde ben
içini acıtan ısırgan otları yeşertiyordun
yarım bıraktığın her cümlende
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




mutluluk üzerine bir cümle söylemeyi düşünüyorum. Çelişmesiz ve imla kurallarına da uyabilsin. 'Aniden açılıyor kapı, içeriye kim girse beğenirsiniz..' gibi felan başlayan, Otuz kişilik koğuşta kömür gibi yatıyorum. Bu bindokuzyüz yetmiş yılında ben nerdeyim. Şüphesiz dışarı cehennemdir diye düşünüyorum. O zaman:
Mutluluk mudur bu kalan?.. Onun için daima dönülür.
Cahit Zarifoğlu...
O'nun için daima dönülür bilinmeyen ve ve bilinen bütün makamlarla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta