cevaplayamadığım sorulardan sakınarak
yeniden büyütüyordun beni
tedirgin gözlerimi her eğdiğimde ben
içini acıtan ısırgan otları yeşertiyordun
yarım bıraktığın her cümlende
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




mutluluk üzerine bir cümle söylemeyi düşünüyorum. Çelişmesiz ve imla kurallarına da uyabilsin. 'Aniden açılıyor kapı, içeriye kim girse beğenirsiniz..' gibi felan başlayan, Otuz kişilik koğuşta kömür gibi yatıyorum. Bu bindokuzyüz yetmiş yılında ben nerdeyim. Şüphesiz dışarı cehennemdir diye düşünüyorum. O zaman:
Mutluluk mudur bu kalan?.. Onun için daima dönülür.
Cahit Zarifoğlu...
O'nun için daima dönülür bilinmeyen ve ve bilinen bütün makamlarla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta