Soğuğunda yokluğun sardı mart’ın on üç ünde
Gidişimin ertesi bul beni anne
İlk kez yalnızım topal ayın karanlığında
Bedenimin sol yanı üşüyor anne nerdesin
Hani diyorum hırkamı versen de giysem
Üstümdeki ağır kara toprakta yalnız yatılmıyor anne
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta