Soğuğunda yokluğun sardı mart’ın on üç ünde
Gidişimin ertesi bul beni anne
İlk kez yalnızım topal ayın karanlığında
Bedenimin sol yanı üşüyor anne nerdesin
Hani diyorum hırkamı versen de giysem
Üstümdeki ağır kara toprakta yalnız yatılmıyor anne
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta