Zaten her şey güzeldi o küçük gözlerimde
Hiç bir acım yoktu
Ayaklarımı sıkan pabuçlarımı saymazsak
Zaman kavramım olmasada yinede telaşlıydım
Ağaçlara tırmanmalı zıplamalı koşmalıydım
Koşuyordum amacsızca özgürce cocukca
Ne kimse ile yarısyordum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta