Sana ilk kez şiir yazıyorum anne,
Kanımdaki zehri ilk kez akıtıyorum,
Yalnızlığımın kimsesizliği eşliğinde.
İçimde yol alan şu cehennemi,
Her darbede enkaz eden depremlerimi,
Gözlerimin değişen rengini yazıyorum sana,
Buz tutan ellerimin terleyişini bil istiyorum.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




anne şiirlerinde görebildiğim en çarpıcı konsept, bense anne veya baba hakkında bir şiir yazmaya dahi cesaret edemiyorum, ellerimden ne çıkar bilmiyorum, onları seviyorum, ama, onlar benim sadece annem ve babam değil, tıpkı diğerleri gibi, tıpkı benim sadece kendim olmamam gibi, üçüncü göz realitesi...
Yok aslında birbirimizden farkımız.............Sevgilerimle.
Ağlayarak yazıldığına eminim...
Abdulkadir Öğdüm
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta