...
Tüm duygularımı yüzüme yansıtırım.
Tabi gözüme de…
Farkına varmadan gülerken gözlerimi kısarım.
Ve bunu en iyi annem fark ederdi.
Belki de gülüşümle şekillenen yüzümde,
annem bir mana arardı, bulurdu.
Ben, gülerken yüzümün çirkinleştiğini düşünürken,
anneme göre o hâlim en güzel hâlimdi.
Ve derdi ki; "yüzünün en güzel hali, gülerken kısılan gözlerinde yansıyor..."
Çünkü annem severek bakardı…
Ve severek bakan bir insan,
sevdiğinin yüzüne, gözüne, sözüne hep güzellikler yansıtır.
Sevgiyle bakan bir gözde, hiçbir iz çirkin görünmez.
Her kırışık bir hatıraya, her ifade bir derinliğe dönüşür.
Bugün, o sevgiyle bakan gözlerin sahibini,
bir Çerkes sultanını, bir asil kadını,
canım annemi, ebediyete uğurlayışımızın yıl dönümü…
Seni özlemle, rahmetle, kalbimin en derin yerinden sevgiyle anıyorum.
Ekrem Öztürk 3
Kayıt Tarihi : 3.8.2025 07:27:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Azize’ye Mektuplar
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!