Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Anne,
Ben seni en çok “Anne” diyemediğim yıllarda sevdim.
En çok da, o karyolanın kenarında durup yüzüne baktığımda…
Yüzün bembeyazdı, gözlerin kapalı.
Herkes sustu, ben “anne…” dedim.
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta