Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Anne,
Ben seni en çok “Anne” diyemediğim yıllarda sevdim.
En çok da, o karyolanın kenarında durup yüzüne baktığımda…
Yüzün bembeyazdı, gözlerin kapalı.
Herkes sustu, ben “anne…” dedim.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta