Anneme..
Dizlerini özledim, saçlarımı okşamanı. Dünyayı yaşamayı özledim; en çocuk zamanlarımı. Kanayan dizlerimin acısı dinerdi hani sen üfleyince. Üzülme, hiç acımadı canım. Sana naz yaptım en çocuk anlarımda. Çok kahır verdim, ağlattım, yandı içim her gözyaşında, paramparça oldum. Dizlerim hiç acımamıştı gerçekten, devede kulak kalmıştı ya da.
Affet, helâl et. Saçlarını tarayayım izin ver, sarılayım ellerine, koklayayım.
Cennet var yüzünde, gamzelerin en güzel çiçeği. Gözlerinden şefkat akıyor. Bırak da sarılayım ayaklarına, canımı vereyim ellerine, affet beni, hakkını helâl et, helâl et anne..
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta