GÖZÜMÜ KAPATTIM,AÇTIM,
YEDİ GÜN GEÇMİŞ
ANNESİZLER KERVANINA KATILMAMIN ÜZERİNDEN,
OYSA NE KADAR UZAKTI ÖLÜM BİZE,
HELE ANNEM NE KADAR ÖLÜMSÜZDÜ GÖZÜMDE,
NASIL EDEYDİM,NE YAPAYDIM,
BU ACIYI YAŞAMAMAK İÇİN,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Etkileyici bir şiirdi.
Annenizin mekanı Cennet olur inşallah.
Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta