Dört çocuk, koca bir yokluk,
Nasıl da sığdırırdın
Güneşin küstüğü , iki odalı sarayına
Eksik gedik hayatın zorluklarında
Birine erse, diğerine yetişmeyen kolların
Nasıl da uzanırdı şefkâtle
Kanatların mı vardı annem
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta