Dört çocuk, koca bir yokluk,
Nasıl da sığdırırdın
Güneşin küstüğü , iki odalı sarayına
Eksik gedik hayatın zorluklarında
Birine erse, diğerine yetişmeyen kolların
Nasıl da uzanırdı şefkâtle
Kanatların mı vardı annem
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta