Ya bir telefon ya bir kapı çalsaydı.
Mutlu olurdun her kim arasaydı.
Kendi sesimi bile özlüyorum derdin.
Sesine ses verecek birini beklerdin.
Artık kuşlar haber getirmiyor senden.
Yoksun, sen sustun, telefonlar da sustu.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Şiirinizi
beğeni ile okudum
yüzünde donup kalan o son hüzün. gözlerimden silinmiyor, hiç gitmiyor.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta