Bü gün günlerden on ikinci ayin beşi
Öksüz bıraktın iki bacı dört kardeşi
Sönmez eyledin bağrında kor ateşi
Nur içinde toprağın bol olsun anne
Taştan taşa başım çalar vururm
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta