3 şubat 1979 Denizli Tavas
Ne zaman üzülsem, sarılırdı bana.
Ne zaman ağlasam, silerdi gözyaşlarımı,
Oturup karşıma dinlerdi derdimi.
Basardı bağrına, okşardı başımı.
Bazen terliğini atardı bana
Bazen elindeki süpürgeyi
İşte öyle bir insanın elinde büyüdük biz..
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta