“İlkin umut dolu platonik bakışlardan süzülen,
Hani kanatlarıyla gökyüzünü örten melek misali…
Gözümün tek odağı, gönlümün zor ortağı
Sonraları kayboldu zorlukları ellerimin değdiği yerde
Neye zarar verdi bir avuç ümidim?
Sessizliğinle yıkıp bitirdin
Sayende aydınlığa dokunan yalnızlığımı…
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta