Bir gece yarısı bıraktım sıcak yatağında annemi
Gitmeden son bir kez bakmak istedim tavana
Sulamak istedim bazı çiçekleri henüz vakit varken
Bir ırmak olacaktı göğünde annemin, ki ağlamasın
Ah! hangi çiçek solmadı dalında annem ağlarken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta