dünyanın en yumusak kolları arasında, boynunda saçlarının yüzüne serildiği yerde,
kokunu ciğerlerime doldurmayı ve bunun insana verdiği sonsuz huzuru,
sakinliğinde savunmasızca,
sadece öylesine durmayı,
zamanın yavas ilerlemesi için söylenen 'keşke'leri de beraberinde.
dolanıp boynuna ağlamayı ve 'annemmm...' demeyi özledim sana...
kızdığın şeylere daha bi dikkat ediyorum, ağlamam gibi.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta