Ruhuma hapsedilmiş isyan,büyür ağzımda,
Bu,heryıl kaderin nüksedişi,ustura kesiği kıvamında,
Ne girebildim bu yola,elledim mucizemi,
Ne de unutabildim,son sözlerini....
Kesik hayat hırıltısıyla,yandı soluk seneler,
Çırpındıkça batar oldum,kendi kıyılarıma,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Birkaç siyah beyaz resimle can buluyor,rüyalar olm
asa hiç hatırlayamayacağız,hayat neleri unutturuyor
biz nankörlere,sanki ebediyiz,17yıl geçmiş aradan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta