Doğduğumdan beri yanımda, bir an ellerimi bırakmadı. Doğduğumdan bugünüme yani 16 yaşıma kadar her sorunumda, her acımda, mutluluğumda yanımda.
Senelerdir bir an olsun kendimi yalnız hissettirmedi bana.
En güçsüz, hayattan umutsuz anlarımda beliriverdi kanatlarının altına alırcasına.
Yeri geldi arkadaş, yeri geldi abla, yeri geldi baba bile oldu bana.
Tükendiğim, uçurumun kenarına geldiğimi hissettiğim her zaman tutup çekti beni kollarımdan, hayatın mutlu yanlarına…
Üzülmeme hiç izin vermedi bugüne kadar.
Gelecek planlarımın en başına yerleştirdi dimdik, ayakta durabilmeyi…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta